Moja ukochana (a jakże) siostrzyczka pojechała sobie na dwa tygodnie do Wiednia, zabierając ze sobą moje nowe kolczyki w których to nawet nie zdążyłam nigdzie wyjść.... Na dodatek nie chce się przyznać, a ja już wyczerpałam cierpliwość w trakcie szukania Zaginionych W Akcji. Life is brutal, right? Ale muszę sobie jakoś radzić. W związku z wyjazdem mojej siostruni to JA muszę sprzątać cały dom, myć naczynia, gotować itd. Moja mama niestety jest ciągle poza domem i wszystko spada na moje biedne, pryszczate plecy. Bogu Dzięki, już skończyłam i zaczynam upiększać się na imprezę. Na twarzy mam chropowatej konsystencji błoto koloru pomarańczowego, które już powoli zastyga, co jednak nie przeszkadza mi w pożeraniu kiełbasy porwanej szybciorem z lodówki. W jedzeniu to ja wolę raczej konkrety: bigosik, golonka, schabik.... Mniam. Wszyscy mi się dziwią dlaczego nie przejmuję się zbytnio swoją wagą ( ważę 59 kg. nie jest chyba tak zle?) i wyglądem dopóki nie opowiem im o moich traumatycznych przeżyciach. Otóż, w trakcie swojego krótkiego, aczkolwiek bardzo ciekawego pożycia na tej planecie miałam okazję przeżyć bliskie spotkanie trzeciego stopnia z zawodowymi modelkami. Nigdy wcześniej nie słyszałam tylu zakompleksionych osób. Jedynym tematem rozmowy u każdej z nich było : "och!jakie ja mam grube uda!". Widząc, że te słowa wypowiada modelka, do tego chuda jak wieszak, pozbyłam się wszystkich (no, prawie) kompleksów. Swoją drogą, to chyba nie jest normalne, że modelki, z tą świadomością, że są modelkami, mają jeszcze kompleksy. Nie doliczam do tego faktu, że kompleksy nie przeszkadzały im w chodzeniu w samych ręcznikach...

Pozdrawiam! 
P.S.Jutro będą wrażenia z imprezy ;-)

Dla kogo ja właściwie to pisze? Po chwili zastanowienia stwierdzam, że piszę po to, żeby potem to przeczytać i z siebie się trochę pośmiać. Tyle już wiadomo.

Zacznijmy od wiadomości ogólnych. W zasadzie to nazywam się Marysia, ale mówią na mnie Marian. Ja tego nie wymyśliłam, ale zdążyłam się już przyzwyczaić. Niedawno miałam osiemnastkę (13.08). Doszłam do wniosku, że pełnoletność boli... A zwłaszcza moją tylną część ciała. No cóż, trzeba jakoś przeboleć polskie tradycje. Ogólnie swoją osiemnastkę uważam za udaną. Pojechałam z przyjaciółmi na imprezkę, a że akurat w tym miejscu miała występ Mandaryna, to była dodatkowa atrakcja. Moja siostra po jej występie powiedziała, że Mandaryna jest "brzydka jak kocie gów*o". Ja się z nią zgadzam, chociaż sama piękna nie jestem, ale jakiś zmysł estetyczny mam. Najlepiej było jak wspólnie z koleżanką próbowałyśmy trafić wskazującym palcem do nosa...Mój palec w efekcie wylądował w uchu mojej koleżanki. Pamiętam jeszcze jak przez mgłę że jakiś niezidentyfikowany osobnik postawił mi szampana. Do tej pory zastanawiam się co się z nim stało, bo ja go nie spróbowałam. Niestety.

Powrót do domu był długi i męczący. Trafiłam gdzieś około godziny 6:30, po czym poszłam spać.Nie spałam jednak długo ponieważ zaczęli się zjeżdżać goście. Po długim i męczącym dniu i połowie nocy (mój kochany rodziciel miał kompanię do świętowania i jakoś mu zeszło, tylko się dziwił że ja nie piję ) spałam przez cały poniedziałek. Takim oto sposobem obudziłam się we wtorkowy poranek. Zaznaczam, że nadal miałam kaca. Około godziny 16:15 siedziałam przy dużej kawie z moimi czterema koleżankami. Dialog przebiegał mniej-więcej tak:
1.-Wiecie że dzisiaj jest impreza w XY?
2.-No co ty, a nas jeszcze tam nie było!
1.-No to może się tam wybierzemy?
3.-Ee...Nie mamy dojazdu.
1.-No to co, zrobimy akcję dywersję i pojedziemy stopem.
(wspólnie)- Wporzo!
W efekcie koleżanka nr.1 powiedziała rodzicom ze śpi u koleżanki nr.3 (która spała podobno u koleżanki nr.1), a koleżanka nr.2 spała u mnie a ja spałam u niej. No to poszłyśmy na tego stopa... Ustawiłyśmy się po dwie. Po dziesięciu minutach koło mnie i kol. nr.1 zatrzymała się cudna bmw'ica z dwoma łysymi okazami w środku. Wsiadłyśmy i jeszcze zauważyłyśmy, że nasze koleżanki też już coś złapały. W trakcie 30 km zdążyłyśmy współnie z koleżanką załatwić z dwoma łysymi (którzy okazali się bardzo sympatyczni) że zawiozą nas wszystkie do tej imprezy (my to nawet nie wiedziałyśmy gdzie to dokładnie jest...). Zdzwoniłyśmy się więc z drógą dwójką i wkońcu i one trafiły do bmw'icy. Szczęśliwym trafem dotarłyśmy. Dwóch sympatycznych łysych na odżywkach (Krzysiu i Sebastian) zdecydowali pobawić się z nami i transportować nas z powrotem. Ach... My to jesteśmy zdolne... Party było świetne: muza cool, ludzi full. Najbardziej mnie bolała cena piwa, ale dwóch łysych okazało się w złocie więc nie było problemu. Po imprezie i wymianie wszystkich możliwych numerówodstawili nas kulturalnie do naszej miejscowości. My, nie mając w końcu gdzie spać poszłyśmy do naszego ukochanego, całodobowego baru przy drodze krajowej. Tradycjonalnie na flaczki , barszczyk i krokieta. No to zamulałyśmy tam biedne przy tych barszczykach aż tu nagle wpada siedem przystojnych facetów w mundurach wojska polskiego i czerwonych beretach. To było przeżycie w trakcie którego nam wszystkim w jednym momencie zaświeciły się oczy. Cóż to był za widok! W rezultacie ich wizyty wszystkie mamy zdjęcia w czerwonych beretach na głowie i mundurowymi po bokach.

A jutro już kolejna impreza... Napewno będzie ciekawie ;-) Pozdrawiam wszystkich!